Zonder titel (nummer 032) 1990

Willem van Althuis

Marouflage
75 ⨯ 63 cm
Preis auf Anfrage

Bruning Heintz Fine Art

• Über Kunstwerk
  Gedateerd 1990
  Tentoonstelling Boek Willem van Althuis: "achter de horizon", pagina 167
  Grootte 63 x 75 cm
  Materiaal Marouflé
  Stroming Abstract figuratief
  
  Willem van Althuis schilderde in het eerste gedeelte van zijn carriere figuratief, een beetje magisch realistisch. Op een gegeven moment kiest hij voor zijn eigen realisme. Als geen ander geeft hij de sfeer van het Friese landschap weer. Zo groot, zo machtig. Mist. Natte kou. Maar ook de schitterend blauwe lucht boven de zomerse zee. 1976 is een mijlpaal, want vanaf dat moment stopt van Althuis met zijn werk als stratenmaker en kan hij zich helemaal aan de kunst wijden. De composities worden dan helderder, het kleurgebruik spannender. Hij maakt nog steeds figuratief werk, maar dat wordt leger en stiller. Hoe abstracter zijn schilderijen worden, hoe beter zijn talent tot uitdrukking komt. De horizon speelt in zijn landschappen een grote rol maar naarmate hij abstracter gaat werken en er geen horizon meer te bespeuren valt, schildert hij met diagonalen, elipsen en andere patronen. Ze hebben nog wel iets mistigs, die vormen. Van dichtbij merk je ze niet op, maar van een afstand maken ze zich uit het blauw of grijs los. De overgangen zijn waarneembaar, maar niet aan te wijzen. Het zijn werken in subtiel opgebouwde grijzen en blauwen. Je moet het in het echt zien, op een foto is het effect bijna niet te vatten. Vergeet dat Friesland maar, daar ging het hem helemaal niet om, zei hij later, maar om ‘innerlijke landschappen’, ‘een eigen soort religie’, en niet dat van zijn ouders. Uiteindelijk lag zijn eigen ‘religie’ toch wel dichtbij huis. Want als buitenkind, ‘veel in het veld’, had Van Althuis altijd al oog gehad voor wolken, land, water, mist en nevels. En die grootsheid maakte hem stil en bescheiden: ‘Men is een miniem deeltje van iets groots dat door de eeuwen heen zijn weg baant’. Zijn late schilderijen geven ‘de dampkring in totale rust’ weer. De vrijheid van ‘harmonie, eenheid, rust en ruimte’ was binnen zijn bereik gekomen. ‘Het werk is mij en ik ben het werk’ kon hij uiteindelijk aan zijn vriend K. Schippers schrijven. En eenmaal zo ver, speelde hij nog subtieler en complexer met licht. Licht dat niet langer aan verf doet denken, maar aan dampkring, oneindigheid, eeuwigheid. Weinig houvast, maar voor de goede verstaander veelomvattend. Net als andere schilders werd van Althuis steeds beter in het weglaten om tot de kern te komen. Dit late werk, uit 1990, is zo’n werk dat ‘harmonie, eenheid, rust en ruimte’ uitstraalt. Een hypnotiserend werk. Op de derde foto ziet u Willem van Althuis met op de achtergrond dit werk. We nodigen u graag uit om het in het echt te komen bewonderen.
  Provenance Familie van de kunstenaar
  
• Über Künstler

  Willem van Althuis (Dronrijp, 3. März 1926 – Heerenveen, 9. Oktober 2005) war ein niederländischer Maler, der seine künstlerische Berufung erst später im Leben entdeckte. Als Autodidakt suchte er schon früh in der Literatur, der Philosophie und dem Zeichnen einen Ausgleich zum harten Dasein als Straßenbauer. Auf Anregung von Thom Mercuur, Kurator und Gründer des Museums Belvédère, begann er, die Geschichte der modernen Malerei zu studieren, wobei er sich besonders für Künstler wie Wassily Kandinsky und Paul Klee interessierte. Im Alter von 37 Jahren begann Van Althuis selbst zu malen und entwickelte einen einzigartigen Stil, der ihm viel Bewunderung einbrachte.

  Seine Arbeiten wurden in verschiedenen Ausstellungen gezeigt, unter anderem im Stedelijk Museum in Amsterdam, im Fries Museum in Leeuwarden, im Institut Néerlandais in Paris und im Museum Belvédère in Oranjewoud. Darüber hinaus wurden mehrere Fernsehsendungen seinem Werk gewidmet, wie etwa die NOS-Sendung „Beeldspraak: Willem van Althuis en de kleur“ (1976) und Sendungen rund um die Eröffnung des Belvédère-Museums 2004-2005, wo sein Werk im Mittelpunkt stand. Bühne.

  Viele von Van Althuis‘ Werken befinden sich in Privatsammlungen, aber auch in den Sammlungen des Stedelijk Museum Amsterdam, der PTT Den Haag, der Provinz Friesland, des Fries Museum und der Gemeinde Heerenveen. Kurz nach der Gründung der Willem van Althuis-Stiftung am 8. Juni 2005 verstarb er am 9. Oktober 2005.

  2013 erschien die Monographie „Willem van Althuis: Achter de horizon“, die das gesamte Werk des Künstlers beleuchtet. Dieses reich illustrierte Buch bietet Einblick in seine Entwicklung als Künstler und zeigt bisher unveröffentlichte Arbeiten.

  Die Gemälde von Van Althuis zeichnen sich durch eine heitere Einfachheit und einen subtilen Einsatz von Farben aus. Er nahm oft Gebäude aus der Region Heerenveen und Dronrijp als Ausgangspunkt und reduzierte sie auf wenige Flächen mit sanften Farben, wodurch fast abstrakte Landschaften entstanden. Seine konsequente Reduzierung der Darstellung führte ihn zu Gemälden mit abstrakten Flächen, verschwimmenden Linien, Kreisen und Quadraten.

Sind Sie daran interessiert, dieses Kunstwerk zu kaufen?